14 september

vroeg op en ontbeten in de tuin van ons hotelletje bij çeşme en daarna snel op weg naar de ferry haven er vlakbij, waar we kort voor 8 uur aankwamen.

het was een hele drukte met binnenkomende ferries en cruiseboten en weer vertrekkende ferries,

dus alle mensen liepen overal door en langs elkaar.

toch betrekkelijk snel door pas en auto controle en de taxfree shop en dan naar de boot de ertürk 1.

er waren niet veel mensen en maar 2 autos aan boord, dus de pas, hond en auto controles verliepen na aankomst op chios ook snel. en daarna op zoek naar wat koud water, vers fruit en wat brood en beleg voor onderweg.

nergens parkeerruimte dus de auto maar alvast in de wachtrij voor de ferry gezet, zodat we ook nog eventjes een kop koffie en een tosti konden eten.

deze ferry : de ariadne van hellenic seaways is wel behoorlijk vol, maar we vonden een prettig plekje met tafeltje en stoeltjes op een achter tussendek. het vertrek was even na de geplande tijd van 12:20, terwijl de griekse tijd nog dezelfde is als de turkse.

 

het weer is nog steeds behoorlijk warm, maar zo in de schaduw met een windje erbij en een druifje op tafel en onze ipads in de aanslag, is het prima uit te houden. toffie ligt onder ons op zijn dekentje te slapen.

midden op de egeische zee werd het door de sterke wind toch nog aardig fris, maar hoe dichter we bij onze eindbestemming kwamen hoe warmer het werd.

de boot voer vlak langs kaap sounion en andere eilandjes en kwam rond half acht in pireus aan, waar we zeker nog een half uur in het ruim moesten wachten tot we eindelijk naar buiten konden.

daarna nog anderhalf uur rijden bij verrassend warme temperaturen (28 - 29 graden) naar oud korinthe naar jo marinis rooms, waar we op ons balkonnetje (te moe om nog ergens wat te gaan eten) wat boterhammetjes aten.

13 september turkije

vandaag was het duidelijk de dertiende, wat een stressie dag!

we begonnen eerst in de verkeerde richting (niet N richting izmir) maar Z richting bodrum,
want we kregen sochtends een telefoontje van ERTURK (de agent die ons op 14-9 met een ferry naar CHIOS gaat vervoeren) dat het formulier voor toffie dat we opgestuurd hadden, niet goed was.
volgens de griekse veterinaire dienst van chios moest dit formulier niet volgens de regels van 2003 opgesteld zijn, maar volgens de regels die in 2013 tussen griekenland en turkije waren afgesproken.

ter verduidelijking : bij een grens passage in CHIOS is als enige in griekenland een veterinaire dienst aanwezig die alle papieren uiterlijk 3 dagen van te voren opgestuurd gekregen wil hebben en dan hun fiat geeft alvorens er overgevaren kan worden ...

dus na een haastig afscheid bij ons huis van BARIŞ (die ons huis met insecten bestrijdingsmiddel bespoot) en van JOSE (die we anders tot volgend jaar niet meer gezien zouden hebben), reden we eerst naar bodrum naar de veterinaire kliniek van ahmet kurt en zijn assistent erkan.

erkan maakte nu (voor de zoveelste keer ...) een 6-bladig formulier volgens de rgels van 2013 voor ons, en voorzag het op alle paginas van vele stempels en handtekeningen. deze bladen heb ik snel ingescand op de ipad en als bijlage aan een mail aan ERTURK verzonden.

en daarna vrolijk op pad, langs de afslag naar güllük en dan op weg naar izmir en çeşme maar eerst naar söke, waar we voldoende tijd hadden om onze vriend mesut in zijn turkse lokanta SÖKEM te bezoeken en daar wat typisch turkse gerechten te eten en een kopje koffie te drinken bij zijn vrouw in haar kinder creche.

en daarna weer op weg richting çeşme, onderweg eens gekeken of mijn emails verstuurd waren alvorens ertürk te bellen of eea nu accoord was, en tot onze grote schrik : nee dus!

van alles geprobeerd maar zulke scans zijn kennelijk te groot om onderweg via het mobiele netwerk te versturen, dus het lukte echt niet! ondertussen waren we ergens in the middle of nowhere dus eerst maar een dorpje opgezocht met een internet cafe of zoiets...

in ORTAKLAR (ergens tussen söke en selçuk) vonden we wel een internet cafe maar zonder werkende scanner, maar ernaast zat een kantoorboekhandel met een fax, gelukkig die bestaan dus ook nog!

daarvandaan de nieuwe formulieren naar ertürk verstuurd en gecontroleerd of ze aangekomen waren.

ja! dat was gelukt en zij hebben ze weer direct doorgestuurd naar chios. na weer enig heen en weer getelefoneer, verzekerden ze ons dat alles nu echt in orde was en we morgen met een gerust hart op de ferry richting chios kunnen rijden.

daarna via de toeristische route langs de zee naar çeşme en ons hotelletje in de wijk çiftlik ervlakbij gereden, waar we net toen het donker begon te worden aankwamen.

 

toffie vond er gelijk al een familielid op hem wachten en wij aten wat hapjes naast het zwembad (waar we jammergenoeg geen gebruik meer van hebben kunnen maken) op het terras van het hotel, met uitzicht op de lichtjes van chios.

reis planning

nu al kun je onze geplande reis zien op : zomerreis 2017

sicilie reis

volgende week gaan we weer op reis nu o.a. naar sicilie.

we beginnen met ons drietjes vanuit turkije.

 

in sicilie komen willem en monique een weekje erbij

en we sluiten af met een weekje rhodos en dan komt manja erbij

budapest

jeannette was weer vroeg op en liep onze straat naar beneden tot aan de elisabeth brug (erzsebet hid), waar in een klein parkje een standbeeld van sissi staat.

daarna liep de hele groep door het park tegenover het hotel omhoog naar de matthias kerk en het vissersbastillon.

in de matthias kerk was in een hoek, in een soort bij-kapel, een kleine tentoonstelling ingericht, omdat de kroning van franz joseph en elisabeth tot koning en koningin van hongarije 150 jaar geleden was.

in de vitrine in het midden stond de kroon van de koning (een kopie is het, het origineel wordt in het parlements gebouw bewaard). vanaf het vissersbastillon bewonderden we het uitzicht vanaf buda naar pest, met de donau daartussen.

 

na een kopje koffie liepen we terug naar het hotel, waar een bus klaar stond om ons naar gödöllö te brengen. onderweg aten we de broodjes die piet snel voor ons als lunch gekocht had.

paleis gödöllo is niet alleen door sissi maar ook door maria theresia en andere hongaarse koningen gebruikt. later is het door de russen flink gesloopt en functioneerde het ook nog als een soort bejaardentehuis. gelukkig had de plaatselijke bevolking een aantal dingen bijtijds in veiligheid weten te brengen, zodat het paleis na een ingrijpende restauratie in 1996 weer voor bezoek kon worden opengesteld.

elisabeth en haar gezin hebben dit kasteel veelvuldig gebruikt, ook swinters als ze bv haar verjaardag net voor kerstmis daar vierden. een lokale gids leidde ons rond en deze vertelde met haar krachtige stem over de geschiedenis en de aanwezige ruimtes en voorwerpen. indrukwekkend waren o.a. de inpandige kerk, de balzaal, die nu als concertzaal gebruikt wordt, en de prachtige kachels en schilderijen.

daarna bracht de chauffeur eerst de rest van de groep naar het vliegveld, namen we daar snel afscheid en werden wij naar het gellert hotel gebracht.

ons werd de pager antal (een hongaarse filmacteur) room gegeven, een upgrade van een standaard kamer naar een suite, en we trokken snel ons badpak aan en begaven ons door een doolhof van gangen naar de verschillende binnen en buitenbaden, waar we wat zwommen, relaxten en een drankje namen.

later dineerden we met lekkere kleine hongaarse hapjes op het panorama terras (panorama etterem=restaurant) met uitzicht op de vrijheids brug, begeleid door muziek van een zigeuner orkestje, dat ons vertelde nog in amsterdam op het leidseplein te hebben gespeeld.

 

na een korte wandeling over de brug naar het beroemde markt hallen gebouw en terug, gingen we aangenaam vermoeid naar bed.

en de volgende zondagochtend na het ontbijt naar het vliegveld BUD met een taxi, om met KLM en PEGUSUS terug naar nederland en turkije te vliegen.

schönbrunn en verder

vroeg op en na een ochtend wandeling langs het donaukanaal

met de metro naar schönbrunn, we waren er al een paar keer langs gereden, maar nu stond een bezoek op het programma. eerst langs het leuke jugendstil stationnetje wat rond 1900 daar voor franz joseph gebouwd was. 

er werd in die tijd al veel met (prive) trein (wagons) gereden en dan vanaf hier met een rijtuig naar het er vlakbij gelegen schönbrunn.

wij wandelden daarvandaan naar de hoofdingang en door de grote hekken, over het weidse plein naar het mooie gele paleis, waar we gelukkig lekker vroeg (vanaf 9 uur) een 1,5 uur durende rondleiding kregen want er werden die dag 9000 bezoekers verwacht.

een mooie rondleiding langs kamers uit verschillende tijden, eerst franz joseph en sissi, dan maria theresia en zelfs kamers die napoleon gebruikt heeft.

een interressante, vrolijke en boeiende toelichting kregen we via de microfoontjes van onze weense gids. van de 40 bekeken kamers herinner ik me o.a. de wachtkamer van franz joseph met biljard tafel, kamers met de muurschilderingen met alpen taferelen. de echtelijke slaapkamer van sissi en franz joseph, het originele bed van maria theresia, de balzaal en de mooie houten vloeren van maria theresias wachtkamertjes...

en we leerden van onze gids waar het woord vlooienmarkt vandaan komt, van een win-win-win situatie zei ze, de markthandelaar haalde het geld op, en het aapje at de vlooien uit het haar van de klanten...

daarna naar het gebouw de wagenburg, met vele soms ook zeer oude rijtuigen, sleeen en enkele oude originele uniformen en jurken. o.a. een uit 1790 stammend rijtuig van napoleon, wat ook nog door sissi bij haar intocht in wenen gebruikt is, kinder rijtuigjes, sleeen met prachtig bewaard gebleven paarden leidsels, harnassen en zelfs paarden schoentjes voor in de sneeuw. ook de goud geschilderde rijtuigjes waarin de dames met maria theresia in de spaanse rijschool spelletjes speelden.

na een lunch in schönbrunn met weer een schnitzle nog even door de tuinen 

en dan met een bus langs ons hotel naar het nieuwe hauptbahnhof en met de trein naar budapest, 

waar we aankwamen in het mooie keleti station in pest. 

waarna we met een omeeg langs o.a. het heldenplein en de andrassi ut (straat) over de leeuwenbrug over de donau naar buda reden, naar ons wedereom mercure hotel.

na het avondeten bedankte een medereiziger marieke en piet voor hun geslaagde en zeer gewaarde begeleiding. 

deze dag was er af-en-toe een druppel regen gevallen en omdat er voor de avond regen voorspeld was en we behoorlijk moe waren, gingen we daarna direct naar bed.

rondom wenen

de dag begon voor jeannette met een wandeling naar het stadtpark, een mooi parkje vol met beelden van componisten.

vandaag zijn we met de bus eerst naar de hermes villa gegaan, rijdend door het wiener wald; 

een klein paleisachtige woning in prachtig aangelegde tuinen,

met o.a. erg veel verschillende boomsoorten waarbij bordjes met hun namen staan.

binnen koninklijk versierde plafonds en muren en met veel hout en glas-in-lood en erg veel beelden en schilderijen.

de kamers zijn niet zo groot waardoor het toch redelijk intiem en gezellig oogt.

deze villa had franz joseph voor zijn vrouw sisi laten maken zodat ze tijdens hun wat latere jaren

wat vaker bij hem en wenen in de buurt zou verblijven, wat hem gedeeltelijk gelukt is want ze was er meestal een aantal weken vanaf begin mei net als alle rozen bloeiden.

sisi heeft direct al veel dingen naar haar wensen laten veranderen waaronder een heel donkere, volledig beschilderde slaapkamer, vol met herinneringen aan nare gebeurtenissen, die heel angstaanjagend werkt en zeker voor haar depressieve geest. 

moeilijk begrijpbaar voor ons dat iemand zich zo in negatieve gedachten wil wentelen.

ook was het leuk dat ons gezelschap een schilderij ontdekte van een protestantse nederlandse regent (willem de stadhouder), waarbij geen naam vermeld stond, waardoor ze veronderstelden dat dit schilderij daar terecht gekomen is omdat ze het mooi vonden maar dat ze waarschijnlijk niet geweten hebben wie dit was, anders hadden ze het vast niet daar opgehangen. ze zouden dit verder onderzoeken...

na een lekker kopje koffie aldaar op het terras verder naar de stift / abdij van heilgenkreuz, waar een leuk restaurant is in een tuingedeelte met veel lindebomen en een forellen fontein.

na de 'salade' lunch verder naar mayerling, waar een slot/buitenhuis was, maar nu een abdij met kapel staat, de plek waar sisis zoon rudolph zichzelf en zijn minnares vermoord heeft.

hierna nog een kort bezoek aan de begraafplaats van heiligenkreuz waar deze minnares mary vetsera begraven ligt, rudolph ligt niet bij haar, zoals zijn wens was, maar in wenen in de kapuzinerkruft en herzgruft.

dan terug naar ons hotel door druk avondspits verkeer waardoor een half uurtje haast 2 uur duurde...

 

daarna gingen jeannette en lenny niet naar het avondeten in het hotel maar met de metro naar de musikverein, waar we een prachtig concert bijwoonden; meest stukken van mozart, met ook wat opera zang o.a. van een jonge zangeres met een mooie en krachtige stem, afgesloten met de schöne blaue donau en de radezkimars, omringd door meest ? koreaanse toeristen.